وضعیت اقتصادی و اجتماعی استان وضعیت اقتصادی و اجتماعی استان

موقعیت جغرافیایی 
استان قم در ناحیه مرکزی ایران در قسمت جنوبی رشته کوه البرز قرار گرفته که مساحت آن بالغ بر 14631 کیلومتر مربع می باشد این استان از قسمت شمال به استان تهران از شرق به استان سمنان از جنوب به استان اصفهان و از غرب به استان مرکزی محدود می شود این استان در قسمت غرب دریاچه نمک (مسیله) و دشت کویر واقع گردیده است – این استان در ارتفاع بین 900 تا 1500 متر از سطح دریا قرار گرفته و با یک شهرستان و پنج بخش به جهت همجواری با کویر از آب و هوای بیابانی و نیمه بیابانی برخوردار است – یافته های باستان شناسی قدمت سکونت در منطقه قم را به هزاره پنجم قبل از میلاد می رساند (راهنمای آثار فرهنگی تاریخی استان قم ، ص5) بر اساس آمارهای رسمی جمعیت استان در سال 1385 بالغ بر 1046737 نفر بوده که از این تعداد 93% در شهر و 7 % در روستا ساکن هستند.

وضعیت اقتصادی و اجتماعی استان 
از نظر فعالیت اقتصادی در بخش های سه گانه صنعت کشاورزی خدمات استان قم ویژگی های خاصی دارد. کشاورزی در این استان به دلیل شرایط نامناسب زمین آب و هوا رونق چندانی ندارد و در قیاس با وضعیت کشاورزی سایر مناطق کشور درصد ناچیزی را به خود اختصاص داده است این بخش در زمینه کشاورزی و باغداری توانسته است فقط برای شش درصد از کل شاغلین ایجاد اشتغال نماید در صورتیکه در بخش صنعت و خدمات 94 % شاغلین را تحت پوشش خود قرار داده است. بیش از 39% شاغلین استان در زمینه صنعت فعالیت می کنند. یکی از مهمترین دلایل رشد صنعت در این استان ، همجواری با استان تهران ونیز دو استان صنعتی اصفهان و اراک است. 
عمده ترین مسأله تأثیر گذار در وضع اقتصادی استان قم ، صنعت گردشگری و به طور اخص توریسم مذهبی است و علت آن وجود بارگاه ملکوتی حضرت معصومه (س) است که در تمام فصل های سال زائران بسیاری از نقاط مختلف کشور به سوی این شهر مقدس رهسپار می شوند. این امر موجب رونق بازار کار و خدمات دراین شهر شده و در امر اشتغال نقش به سزایی دارد. پس از صنعت گردشگری ، صنایع و معادن – کشاورزی – صنایع دستی و سوغات از منابع مهم اقتصادی استان محسوب می شوند که البته دو مورد اخیر نیز از برکات توسعه صنعت گردشگری قلمداد می شوند. منطقه ویژه اقتصادی سلفچگان نیز بارقه ای از امید در توسعه اقتصادی استان محسوب می شود وجود سه شکارگاه در نقاط مختلف استان قم و حیوانات متنوع آنها ، به عنوان امکان بالقوه ای برای گسترش صنعت گردشگری وجذب درآمد های اقتصادی برای مردم استان تلقی می شود.